Grenswandelpad
Op de Grens/Rita's Grenskunst
[8 januari 2011]
 aandagavond 3 januari 2011 waren Harry van der Sleen en Hyls Heeringa te zien in het TV-programma “Aanpakkers” op Nederland-2. De bedoeling van hen is het aanleggen van een Grenswandelpad, liefst langs de hele grenslijn met Duitsland, maar in elk geval langs de grens op het grondgebied van de gemeente Enschede. Samen met programmamaker Frans Bromet liepen ze door het Aamsveen langs een aantal grenspalen, en over
de restanten van het commiezenpad tussen de Arendsweg en de Twistveenweg.
Op zich is het absoluut een goed plan om de commiezenpaden zoveel mogelijk in ere te herstellen en open te stellen, aangezien die op sommige plekken niet of nauwelijks meer begaanbaar zijn. Op sommige plekken is van het pad niets meer te zien, is het door boeren bij hun akkers getrokken, of heeft de natuur het stukje grond weer in beslag genomen. Ik denk dat elke grenssteenwandelaar dat initiatief zal toejuichen. Geen gekruip onder of langs brandnetels, braamstruiken of andere doornige gewassen. Of
niet meer hoeven te zoeken naar een pad dat nog op de kaart staat aangegeven maar niet meer zichtbaar is.
Maar om langs de hele grens van Nederland met Duitsland een toeristisch wandelpad aan te leggen lijkt mij geen goed idee. Nú kun je nog op heel veel plekken uren lopen zonder mensen tegen te komen, en juist dat is de charme van het grensgebied. Alleen af en toe een natuurliefhebber, een medefotograaf en een grenssteenverzamelaar.
Alle informatieborden, zoals die onder andere in het Aamsveen staan, wekken al genoeg ergernis op. Het idee van telefoonnummers bij de grenspalen om informatie over de betreffende steen
op te vragen, maakt die ergernis volgens mij alleen maar erger. Als er dan straks ook nog eens hordes mensen, inclusief blaffende honden en schreeuwende kinderen, langs de grens wandelen met hun mobieltjes in de hand, dan is het met die rust snel gedaan.
Harry en zijn collega lopen nu al geregeld langs de grens om alles te inspecteren, wat veel tijd en energie kost. Niet iedereen voelt zich daartoe geroepen en het is een goede zaak dat deze twee die taak vrijwillig op zich hebben genomen. Hun liefde voor de grens en de grenspalen blijkt daaruit. Al is het voor hen een passionele hobby geworden.
Hoe voorkomen zij dat de grensstenen niet beschadigd worden? Nu al zijn er grenssteenverzamelaars, die het nodig vinden om met een krijtje of viltstift voor een 'goede' foto een steen te bekladden. Wat ook onnodig en ergerlijk is. Dat leidt met jongeren al snel tot een uitnodiging om met heviger materiaal een steen te lijf te gaan. Krijt is nog te verwijderen, maar als er straks allerlei graffiti-teksten op komen te staan, of erger als er met scherpe voorwerpen in stenen wordt gekrast, dan zijn we nog verder
van huis. Het
zou teveel zijn voor Harry en Hyls om straks dagelijks een deel van de route te moeten controleren op schade en achtergelaten rotzooi. Want helaas zijn veel bezoekers niet zo netjes dat ze alles opruimen.
We zijn al geregeld zwaar beschadigde stenen tegengekomen, of we zijn tot de onthutsende ontdekking van het totale verdwijnen van stenen gekomen. Als er straks een pad komt, langs alle mooie en unieke grensstenen, heeft dat volgens mij veel meer schade tot gevolg dan wat nu al het geval is. Sommige stenen staan al eeuwen op hun plek, onbeschadigd en bewonderd door menig grenssteenliefhebber, dat willen we toch zo houden?
Het commentaar van de aanwonende boer die poolshoogte kwam nemen, vind ik veelzeggend: “Als dat pad er komt, zet ik er een hek voor”. Niet iedereen zal er van gecharmeerd zijn als er dagelijks, en dan vooral in het weekend, mensen langs of over hun erf lopen. Nu is het soms voor een eenling al moeilijk om toestemming te krijgen. Vaak mag je dan wel even bij de steen kijken, of laten ze je onder een wakend oog het land betreden om een steen te fotograferen. Als boeren te horen krijgen dat daar straks families
met kinderen en honden gebruik van gaan maken, zou dat best eens tot een totale boycot kunnen leiden. En daarmee worden nu nog toegankelijke stenen voorgoed tot verboden objecten verklaard.
Rita Melgert
Op de Grens/Rita's Grenskunst
|