Maria Beening, grensnoaber

Op de Grens/Interviews

aria Beening noemen we een grensnoaber. Tijdens het lezen van het interview wordt wel duidelijk waarom.
Via de computer en het internet heeft ze ontdekt dat haar hobby minder vreemd is dat ze altijd had gedacht. En ook haar omgeving denkt er nu milder over.

Profiel van Maria Beening

Datum interview: 7 november 2006
Leeftijd: 49 jaar
Geboren op: 30 juli 1957
Sterrenbeeld: Leeuw
Woont in: Aalten
Beroep: Werkt in de kantine van een bedrijf in Aalten.
Hobby's: Wandelen, lezen, puzzelen en lekker in de tuin aan het werk.
Aanvullende informatie: Moeder van 3 kinderen (27, 23 en 21 jaar) en woont samen met Joop de Boer.

Maria, je ontdekte kort geleden dat er een heuse club was van grenspalenliefhebbers, en dat was een hele geruststelling voor jou, je kinderen en je vriend. Kun je daar iets meer over vertellen?
Toen ik op internet zag dat er een groepje was dat op sjouw ging om grenspalen te bekijken dacht ik: “Goh, ben ik toch niet de enige!” En de reactie thuis was dan ook: “Echt waar mam, zijn er meer mensen die dat doen?!” Ze waren bijna aan mij gaan twijfelen!

Hoe is je interesse voor grenspalen ontstaan?
Een paar jaar geleden ben ik gevraagd om een stuk van het Naoberpad te onderhouden wat markering betreft, en toen zijn me pas de verschillen van de palen opgevallen, en dan begint de nieuwsgierigheid naar andere palen te komen. Wanneer we in de buurt van de grens aan de wandel zijn krijg ik ook wel eens te horen: “Loopt ze weer te loeren naar een paaltje!” Maar alles went.

Je hebt een mooie uitdrukking voor het gevoel dat je krijgt bij het vinden van een nieuwe steen. Kun je die nog eens noemen?
Wanneer we op pad zijn geweest en een nieuwe paal hebben gevonden krijg ik het “joepie-gevoel”. Zo van: ik heb er weer een, de dag kan dan niet meer stuk!

Grensstenen zijn weliswaar van steen gemaakt, maar doet zo'n oude grenspaal je toch wat op een of andere manier?
Als ik een oude steen zie die helemaal verweerd is en met mos bedekt, denk ik wel eens: “Zouden andere mensen hier nu zo aan voorbij gaan, of zien zij het mooie hier ook van?”

Heb je al veel stenen gevonden?
Al behoorlijk wat, bijna 100 stenen heb ik al, en dan niet alleen de hele nummers maar ook de tussenstenen erbij.

Ben je nog van plan om verder het land in te gaan?
We lopen regelmatig in het grensgebied en hebben al weer wat dagen gepland om te gaan zoeken,vanaf Winterswijk en dan naar boven.

Fotografeer je de stenen ook?
Zeker weten, ze zitten in een apart Grensstenen-album. Zo heeft iedereen wel ergens een boekje voor.

Heb je nog andere gevoelens bij de grens, en het feit dat die geen belemmering meer vormt, dat die niet meer bewaakt wordt?
Wanneer we bij de grens zijn en de stenen dan zo zie, denk ik wel eens: “Dit is van ons en die kant is van jullie.” Eigenlijk best wel een raar idee dat je er dan eigenlijk niet ongevraagd over mag en je moet kunnen legitimeren, maar ja daar zijn regels voor!

Maria Beening op Gp 762-A

Ken je andere grenspalenwandelaars, of ga je meestal alleen op pad?
Een poosje geleden tijdens een tocht in Dinxperlo, bij de rust, vertelde een mevrouw me dat haar man een rare hobby had: grenspalen fotograferen! Ze schaamde er zich bijna voor om het te noemen.
Nou, haar man en ik hadden gespreksstof genoeg!
Meestal gaat mijn vriend mee, hij vindt het ook wel leuk, maar meer als oppasser, omdat ik al eens een keer flink door een hond ben gebeten, en daar zit ik niet echt op te wachten. Dus we gaan lekker samen op sjouw.

Je bent dus nog niet zo lang geïnteresseerd in de grensstenen, hoe lang ongeveer?
Nu ongeveer 4 jaar, maar in het begin zag ik echt niet alle verschillen die er zijn en daar krijg je toch wel meer oog voor. Bijv. de tekens die er op staan, de vorm en het soort steen.
En wanneer er één op een sokkel staat - wat wel eens natte voeten oplevert - ben ik helemaal blij!

Vier jaar al, dat is nog langer dan mijn eigen interesse. Denk je nog veel meer tijd aan je hobby te zullen gaan besteden?
Ja hoor, heb pas nog een boek gekregen: “De Groene Grens” heet dat, en zo te zien kunnen we nog heel wat ontdekken. Tentje mee, en we vermaken ons prima.

Omgaan met de computer is nog wel tamelijk nieuw voor je, maar daar red je je aardig mee volgens mij. Of heb je er nog moeite mee?
Afgelopen winter heb ik een computercursus gevolgd, de apparatuur staat hier in huis maar ja als je er geen kennis van hebt dan boeit het ook niet zo. Maar nu zit ik er geregeld achter om iets op te zoeken. Ben benieuwd of het lukt met de foto.

In elk geval heb je op internet onze website en club weten te vinden. Hoe is je dat bevallen en heb je nog opmerkingen voor verbeteringen etc.?
Ik vind het heerlijk om de verhalen te lezen en met de foto's erbij word ik soms bijna jaloers. “Daar kom ik misschien ook nog wel”, denk ik dan.

Er zijn inmiddels heel wat websites over grenspalen en de grens. Bezoek je die allemaal regelmatig en hoe vind je al die aandacht voor de grensstenen?
Meestal kijk ik op de site van Eef Nogwat die de grenspalen aan de N/D-grens volgt en kijk dan of ik die stenen ook al heb en toen zag ik ook al de links naar andere pagina's. Ik was verbaasd dat er zoveel waren.

Zijn er nog andere dingen die je opvallen tijdens je wandelingen?
Je krijgt wel meer oog voor het geheel waar je bent, het is heel anders dan een tocht lopen om kilometers te maken. Nu zijn we echt aan het struinen langs de paden en door weilanden, gewoon alle mooie dingen die je ziet, het wild en de planten, de omgeving. Prachtig toch!?

Door de open grenzen is de aandacht van de overheid voor grensstenen nu ook minimaal, en verdwijnen er steeds meer palen en andere zaken. Heb je daar een mening over?
Dat de grenzen open zijn is nog tot daar aan toe, maar om de stenen te verwaarlozen is toch jammer. Ik denk ook wel eens: waar blijven die stenen eigenlijk? Ergens in een schuurtje of zo?
Nou, dan wil ik er wel een ophalen om achter het huis neer te zetten. Heb aan tafel als eens genoemd “Ik geloof dat ik er maar een gap, maar ja het mag niet he!?

Nee, en het is ook tegen de regels van de OGVC. Je wordt meteen geroyeerd als lid! Grensstenen horen immers op de grens te staan en nergens anders.
Ben je ook geïnteresseerd in de geschiedenis van de grens en de grensmarkeringen?
Vind het leuk om te weten of er zich bijzondere dingen hebben afgespeeld bij sommige plekken b.v. een smokkelroute of zo. En ook de afbeeldingen die er op staan, van welke graafschap ze zijn.

Wil je nog iets vertellen wat ik nog niet gevraagd heb?
Weet je wat ook leuk is? In april van dit jaar liep ik in Winterswijk een tocht en kreeg toen van een van de medewerkers een boekje met daarin een gedicht over grensstenen in het dialect geschreven door Willem Wilterdink, kennen jullie dat?
Ik had ze ergens gezien, en voor me meegebracht is toch hardstikke leuk dat ze zo aan je denken!

Willem Wilterdink ken ik niet, ik zal de naam in gedachten houden.
Hartelijk dank voor het interview, Maria.

Op de Grens/Interviews