Smokkelverhaal bij Drielandenpunt

Hans Hermans 2010

Via de besneeuwde pelgrimsweg dacht de smokkelaarster het Drielandenpunt te bereiken.

oor onze regering werd, tijdens de moeizame jaren na de oorlog, de indruk gewekt dat botersmokkel een misdadige bezigheid was. Smokkelaars waren als het ware vogelvrij en de douane schoot zonder pardon.

In werkelijkheid waren het vaders van grote gezinnen, meestal met een klein inkomen, die gedwongen waren om te smokkelen. In België was roomboter weliswaar duurder dan bij ons, maar goedkoper dan in Duitsland. Ook het feit dat in België aan het distributiesysteem eerder een einde kwam dan bij ons, werkte smokkel in de hand.

Bij het devotiekruis Am Roten Kreuz, werd zij staande gehouden.

Op de bekende Bittweg (pelgrimsweg) tussen Moresnet en Aken was op een winterse dag een corpulente dame onderweg. Bij het devotiekruis Am Roten Kreuz, werd ze door Belgische douaniers staande gehouden en omdat lijfelijke visitatie van een vrouw, niet door een man mag geschieden, werd de verdachte vrouw meegenomen naar een boshut, waar tijdens die winterse dag de houtkachel fiks brandde. De douaniers deden er nog een paar blokken op en in de kortste keren heerste er een saunatemperatuur. De vrouw, die naast de gloeiend hete kachel zat, kreeg het benauwd. Van de warmte, maar meer nog van de smeltende boter die op de bodem van de hut druppelde. Om verder onheil te voorkomen, ontdeed zij zich van haar zuivelige last en mocht ze haar weg vervolgen. Wat de douaniers met de boter gedaan hebben is niet bekend…

In deze boshut werd de houtkachel extra goed gestookt.

[30 januari 2010]
Heemkundige Historie Hans Hermans Heerlen

Hans Hermans 2010