NL-D 238F Die Rimburg
Monument in acht talen: “Weet die u de haat leert, zal u niet verlossen!” [27 oktober 2008] [Correctie: 30 augustus 2009]
Kasteel Rimburg Van P.C. Peters ontvingen wij de volgende aanvulling: Het slot ‘Die Rimburg’ verwierven de ‘Geschwister Arnold en Johanna Wekbeker uit Duesseldorf’ bij akte van 23 juni 1879. Arnold overleed op 18 november 1882 waardoor Johanna alleen eigenaresse werd. (Zie “Die Rimburg Geschichte der Burg etc.” van H. Hanssen Schlosskaplan und Archivar.) Op 19 april 1898 trouwde de toenmalige eigenaresse Fräulein Johanna Wekbeker met Benno von Brauchitsch. Het echtpaar bleef kinderloos en na hun overlijden is “Die Rimburg” door vererving in handen gekomen van Dr. Jurist Siegfried von Brauchitsch en later aan zijn zoon, de huidige eigenaar/bewoner, Konrad von Brauchitsch. (…) Hij trad in 1958 in het kerkje van het Nederlandse Rimburg in het huwelijk met Mariëtta Hermans, een dochter van de toenmalige burgemeester van Ubach over Worms. Het Duits-Nederlandse echtpaar vierde inmiddels hun gouden huwelijksfeest. Het Nederlandse dorp Rimburg en de bewoners van het kasteel leven in pais en vrede. Om ook wandelaars een goede raad mee op weg te geven, staat bij de grens een monument in acht talen. De Nederlandse tekst luidt: ‘Weet die u de haat leert, zal u niet verlossen!’ Heemkundige Historie Hans Hermans Heerlen |
en bekende grensrivier in Limburg is de Maas. Veel minder bekend is de Worm, die aan de overkant Wurmbach genoemd wordt. Het riviertje ontspringt ten zuiden van Aken, maar loopt jammer genoeg, via buizen onder die stad door. Ondanks het feit, dat de Duitsers in 1938, op hun oever de Westwall (soms ook Siegfriedlinie genoemd) bouwden, konden Amerikaanse soldaten, op 3 oktober 1944 zonder noemenswaardige moeite de Worm oversteken. In die hachelijke tijd had kasteel Rimburg te lijden onder oorlogshandelingen. Nederland ‘schoof’ de grens een paar honderd meter naar het oosten, zodat het barokke kasteeltje Rimburg met zijn watermolen, die tot dusver in Duitsland lagen, nu in Nederland kwamen te liggen. Overigens niet lang, want op 31 juli 1963 ‘verhuisden’ deze onroerende goederen naar de Bondsrepubliek. De Worm werd opnieuw grensrivier met aan twee kanten een paalsteen met nummer 238F.