Douanedorp bij 6

Op de Grens/Feuilleton/Water en zo

et is inmiddels enkele weken later. Ditmaal gaan we een merkwaardig dorpje op een grote heuvel nader bekijken. In Friesland heet zoiets een terp, maar hoe dat in Duitsland heet zou ik niet weten. In Overijssel hebben we wel essen, maar dat zijn bol liggende akkers.

Als we langs het Schnitzelrestaurant Duval lopen, dan schrikken we opnieuw: het staat leeg en de naam Duval is van de gevel en de borden verdwenen! Alleen de oorspronkelijke naam Gut Aarnink is nog blijven staan.
Dan heeft mevrouw Duval het hier dus niet lang uitgehouden.

De grens loopt links van de nauwelijks verharde weg, en de weilanden liggen lager dan de weg. Links daarnaast loopt het vriendelijke riviertje de Dinkel. Maar dat groeit een paar keer per jaar uit tot een woest monster waardoor de hele omgeving onderloopt. De woning rechts op de foto lijkt van tamelijk recente datum, en ligt al een stuk hoger dan de weg. Het roodstenen huis op de achtergrond is het eerste van een rijtje voormalige douanewoningen, en die liggen nog weer wat hoger.
Deze heuvel is kennelijk opgeworpen om de douane- en de andere huizen droog te houden in de periodes dat de Dinkel buiten haar oevers treedt. En als dat gebeurt, dan is dat geen prettig gezicht! Overal water, en niks dan water. Nu lopen er schapen in de weilanden, hopelijk worden die dan tijdig op het droge getrokken. De eigenaar kan dan zeggen: “Ik heb mijn schaapjes op het droge”. Eén van die schapen staat lange tijd zo stil met zijn achterwerk naar ons toe, dat we denken dat het een grenssteen is.

Voor de grote boom staat een paal met daaraan drie borden met vijf verboden en geboden. We voelen ons nog niet aangesproken en lopen toch maar even door. En dat levert een paar mooie foto's op. Allereerst van de zonsondergang door de bomen en vervolgens van de authentieke gemetselde trappen en hekjes die naar de woningen leiden.

Na een verbodsbord om afval en bladeren te storten en nogmaal een bord dat het hier gesperrt is vanwege een Wildschutzgebiet, keren we maar om. Alle straten heten hier Klosterstraße, en voor het geelstenen huis loopt nog een aftakking naar rechts. Gezien de nummers die er op het straatnaambord staan, moeten er nog aardig wat woningen staan. En dat zou je op het eerste gezicht niet zeggen. Want allereerst krijgen we aan de rechterhand nog een stuk land bedoeld als oefenruimte voor paarden.

Steeds krijgen we het gevoel op privégrond te lopen, vooral door de smalle asfaltweg en de ietwat benauwde sfeer. Maar bij latere bestudering blijkt de weg toch gewoon openbare weg te zijn, die oorspronkelijk ook gewoon doorliep naar de andere kant van de heuvel. Dat is nu niet meer het geval, en onze verwachting dat we zo vanzelf bij de douanehuizen komen, is niet juist.
Een ander gevoel is wél juist, en mede gebaseerd op de vele Nederlandse kentekens op auto's. Dat blijkt als we een man die van de ene kant van de straat naar de andere loopt ons vriendelijk ‘dag’ zegt. Een Duitser zou ‘gutentag’ of zoiets zeggen. Als ik de man in het Twents aanspreek, reageert de man ook in streektaal.

Hij bevestigt dat hier veel Nederlanders wonen, en verklaart dat hij zelf alleen in de weekeinden hier woont. Door de week woont hij in Amsterdam. Op onze verbaasde blikken reageert hij met eraan toe te voegen dat hij oorspronkelijk wel uit Twente komt.
In de woning met op de voorgrond het blauwe hek wonen ook Nederlanders. Dat is ook duidelijk te zien aan het vele glas aan de voorzijde boven.
Wij vragen de gemoedelijke man hoe we eigenlijk bij het rijtje douanehuizen komen, omdat de weg hier doodloopt, en hij legt het uit. Eigenlijk hadden we dat zelf ook kunnen bedenken want er zijn hier maar een paar straten.

Inmiddels wordt het te donker om die douanehuizen nog goed te fotograferen, en flitslicht valt misschien teveel op. Het zou wel eens kunnen zijn dat de bewoners niet zo gediend zijn van pottenkijkers. We beperken ons daarom alleen nog tot enkele grenssteenachtig stenen die er her en der staan.

Tot slot vragen we ons af of er hier ook een vaste controlepost is geweest van de douane. Het kan ook zijn dat er alleen mobiele controles plaatsvonden. Maar als er een douanekantoor is geweest, dan zou dat best op de plek hebben kunnen staan waar de Gildehauserweg nu met een haarspeldbocht omheen loopt.

Op de Grens/Feuilleton/Water en zo