Van 3 tot 4

Op de Grens/Feuilleton/Van 4 tot 4

m tijd te sparen gaan wij nu ook de Grensweg volgen. En wel met de auto. De Grensweg loopt eerst op enige afstand van de grens, maar later er rakelings langs. Daardoor lopen we substeentje 3-I mis, maar dat mag geen ramp heten.
Vóórdat we aankomen bij gp 3-II, zien we net een klein jongetje en een meisje op de fiets ogenschijnlijk de bosjes induiken. Naar later blijkt om er kastanjes te rapen, langs een zijpaadje dat van afstand niet te zien is.
Als we bij gp 3-II aan het werk zijn, komt het jongetje ineens hard rennend op ons af. Het blijkt een nieuwsgierig jongetje te zijn, en het vraagt hijgend wat we aan het doen zijn en waarom we daar foto's maken.

We leggen het uit en zeggen dat we hier op de grens van Nederland en Duitsland staan. Het lijkt hem niet veel te zeggen.
Het energieke jongetje heeft helemaal geen schroom en vertelt ook zonder aarzelen waar hij woont (niet ver van de Drielandsteen) en hoe hij en zijn zusje heten van achternaam. Die informatie zijn we inmiddels weer vergeten.
Het jongetje raakt nóg enthousiaster als hij ziet dat we hem gaan fotograferen: “Wat? Ga je mij op de foto zetten!?”

We vertellen hem dat hij beroemd zal worden, omdat we zijn portret op internet gaan zetten. Hij vindt het allemaal maar een grote belevenis, en gaat vervolgens weer rennend terug naar zijn zusje dat al driftig aan de gang is met het vergaren van de kastanjes.

Als we zelf ook weg willen gaan, zien we achter ons nog de fietser aankomen die we eerder de weg wezen naar Losser. Hij is al een goed eind op weg naar de beschaafde wereld.

Mooie, oude, roestige hekwerken langs de Grensweg trekken ook onze aandacht, en we leggen alle details ervan goed vast.

Het zijn waarschijnlijk restanten van de omheining van het Duitse klooster dat erachter staat, en dat geen indringers uit Nederland wenste. Kan natuurlijk ook zijn dat er geen kloosterlingen naar het buitenland mochten ontsnappen.

In elk geval zijn de hekwerken en toegangspoorten al lange tijd niet meer in gebruik. En dat levert voor ons deze mooie fotogenieke objecten op.

Ook de natuur laat zich hier van zijn mooiste kant zien: volop prachtig bloeiende boerenwormkruid.

Op het punt waar deze straatnaamborden staan, zijn de wegen weer verhard en van glanzend asfalt voorzien. Geen hobbelige en modderige zandpaden meer. Jammer, maar wel beter voor de auto.

Op de Grens/Feuilleton/Van 4 tot 4